از دعای خود مأیوس نشوید !

از دعای خود مأیوس نشوید !

مأیوس شدن از دعا ھمان مأیوس شدن از خدا و عین کفر و تسلیم ابلیس شدن است چرا که ابلیس

رسالتی جز مأیوس کردن انسان از خدا ندارد و از ھمین درب بر انسان وارد می شود .

ھر چه دعائی بزرگتر و محالتر باشد استمرار و استقامت و خلوص و صبر و تداوم بر آن دعا بھمان میزان

ضروری است . در حقیقت دعائی بدون اجابت محال است . آنچه که دعائی را به اجابت نمی رساند قطع

امید نمودن فرد داعی از دعای خویش و رھا کردن آن است .

آرزوھای بزرگ مستلزم تداوم در خواستن است . دست و دل شستن از دعائی موجب رویکرد به راه و

روشھای نادرست می شود و این ھمان پیروزی ابلیس بر انسان است .

اراده کنید ،بخواھید و قلباً بخواھید و از خدا بخواھید و بر خدا صبر کنید بدون تردید اجابت می شود زیرا

خداوند چنین وعده نموده است و خدا ھم ھرگز خلاف وعده نمی کند . و این نکته که چه بسا دعائی که

بعد از مرگمان اجابت می شود اگر حیات بعد از مرگ را ھم به حساب زندگی آوریم .

استمرار در ھر دعائی علاوه بر به کام رسیدن موجب تقویت قدرت اراده شده و قدرت کلی روح انسان را

تعالی می بخشد .

قدرت ھر انسانی بمیزان شدت در دعا و صبر بر آن است . و خداوند با صابران است . افسوس بر کسی

که دست و دل از دعای خود بشوید مگر اینکه به دعائی برتر برسد . و نیز اینکه خداوند دعاکنندگان را

دوست می دارد زیرا دعا تنھا راه رابطه انسان با خداست .

--------------------------------

یک دعا

پروردگارا که مرا از عدم آفریدی و ھر چه دارم از توست .

پس چرا نظری بمن نمی کنی ؟ آیا لایق نظرت نیستم ؟ اگر چنین است آیا خلقت تو در من ناقص است و

نظرت را تأمین نمی کند ؟

پرودرگارا چرا بمن رحم نمی کنی ؟ آیا گناھانم بیشتر از رحمت توست ؟

پروردگارا چرا مرا نمی بخشی ؟ آیا خطاھایم برتر از بخشش توست ؟

پروردگارا چرا بمن لطف نمی کنی ؟ آیا شقاوت من فزون از لطافت توست ؟

پرودرگارا چرا مرا از ورطه نابودی نمی رھانی ؟ آیا عدم من قوی تر از وجود توست ؟

پروردگارا چرا پاکم نمی کنی ؟ آیا ناپاکی و پلیدی من قدرتمندتر از قداست توست ؟

پروردگارا چرا در بھشت خود راھم نمی دھی ؟ آیا دردھای من لایق بھشت تو نیست ؟

آیا به اندازه کافی درد و عذاب نکشیده ام که دلت به رحم آید ؟

پس چرا مرا آفریدی که لایق رحمت و لطف و کرامت و محبت تو نیستم ؟

چرا چیزی آفریدی که لایق تو نباشد ؟

اگر لایق تو نیستم و از آفرینش من نادمی پس مرا نابود کن چنانکه ھرگز مرا نیافریده ای و ننگ وجودم را

از درگاھت پاک نما و از شرم آسوده شو !

آمین

از کتاب " دایره المعارف عرفانی " استاد علی اکبر خانجانی جلد دوم ص 153