با گناهکاران

گوش فرا دھید ای اھل دین ، چه عالم و چه عامی :

آنچه را که شما گناه می نامید من آن را عذاب می دانم : دزدی ، زنا

، دروغ ، جفا ، وقاحت و خشونت . اینان اجتناب ناپذیرند ، اینان معلولند .

گناھان شما در سر شماست در ذھنیّت و شیوۀ نگرش و قضاوت و

برنامه ریزی و آرزوھا و باورھا . و اعمال نادرست شما محصول

جبری این نوع ذھنیّت است و شما به ھر شیوه ای که بخواھید از

بروز آن جلوگیری کنید به ناگاه از درب دگری از شما صادر می شود

و رسوایتان می سازد یعنی به جبر شما را بسوی صدق می کشاند و

باطنتان را ظاھر می کند . وامّا بذرھای گناھان کبیره را در ذھن شما

متذکّر می شوم :

ھر آرزوئی در ظرف دنیا ، اندیشۀ آزادی ، آرزوی به محبوبیّت در نزد

دیگران ، تفسیر ایثار گریهای خویشتن ، خود را از سائرین برتر دانستن

از ھر حیث ، وظائف غریزی را در شأن خود ندانستن ، به غیر از

خود را علّت سرنوشت خود دانستن ، جدائی و شکست و مرگ و ناداری

را ناحق دانستن و بالاخره از تنھائی گریختن .

استاد علی اکبر خانجانی