فلسفه تاریخ نبوت

فلسفه تاریخ نبوت

نبوت در یک کلام چیزی جز امر به معروف و نھی از منکر نبوده است . این امر ونھی از زبان وحی در اعماق

فطرت بشری مولد عقلانیت شد که ھمین امر موجب ختم نبوت گردید که سرآغاز دین عقلی است .

بنابراین در دوران ختم نبوت یا آخرالزمان تنھا رسالت دینی فقط توسعه و تعمیق عقل دینی و دین

عقلانی است که در قلمرو معرفت مترادف با ھستی شناسی دینی و ھستی شناسی دین و عقل

شناسی یا شناخت شناسی می باشد که جملگی زمینه ھای متفاوت معرفت نفس ھستند . و این ھمان

قیامت دین است.

به بیان دیگر ما در دوران ختم امر بمعروف و نھی از منکر قرار داریم که این ھمان ظھور جھانی

« لا اکراه فی الدین» است که عرصه عقل واختیار می باشد. در واقع امروزه دینی جز عرفان نیست و مابقی یا

عقب مانده گی تاریخ است و یا غفلت از حق انسان آخرالزمان و فقدان اسلام محمدی. و این بمعنای امر

به عرفان و نھی از دین جاھلانه و تقلیدی - تاریخی است که ھمان تحقق کمال نعمت خدا در عرصه ختم

نبوت می باشد و قیامت دین. این ھمان رسالت امامان آخرالزمان است: رسالت عرفانی! و غیر از این دین

عرصه جاھلیت و قبل از ختم نبوت است . امروزه دین چیزی جز معرفت دینی نیست که انسان مدرن را بر

سر دوراھی کفر آشکار یا ایمان خالص، مخیر می سازد. و غیر از این دین شرک و نفاق است که جز

ضلالت و انحطاط نیست زیرا ھنوز در عرصه اکراه در دین قرار دارد. و این تفسیر آیة الکرسی است که به

مثابه قلب قرآن می باشد.

از کتاب " دایره المعارف عرفانی " استاد علی اکبر خانجانی جلد دوم ص 108